Berichten

Interview met holistisch kinderarts Judith M. Kocken (deel 3 van 3)

Dr. Judith M. Kocken werkt al 25 jaar als regulier kinderarts maag-, darm- en leverziekten en wetenschappelijk onderzoeker. Daarnaast werkt ze als natuurgeneeskundig arts en is ze auteur van het boek ‘Kinderbuik’. Vanuit haar eigen praktijk Kinderbuik & Co (www.kinderbuikenco.nl) behandelt ze kinderen, jongeren en volwassenen met langdurige lichamelijke of psychosociale klachten waarbij lichaam, denkgeest, emoties, gezin en ziel aandacht krijgen, zodat het zelfhelende vermogen van de mens wordt geactiveerd. Dit derde en tevens laatste deel van het interview gaat onder andere over de positieve effecten van yoga, meditatie en visualisatie op darmproblematiek en buikpijn, hoeveel geld gespaard kan worden door een holistische behandeling (antwoord: héél erg veel!) en het grote belang van een liefdevolle relatie met jezelf.

‘Bij de behandeling van 100.000 kinderen met chronische buikpijn levert een holistische behandeling 330 miljoen euro op aan kostenbesparing.’

Er wordt steeds meer geschreven en gepraat over het leaky gut syndrome waarbij een verhoogde doorlaatbaarheid van de darmwand allerlei schadelijke gevolgen zou hebben. Volgens reguliere artsen bestaat dit fenomeen echter niet. Hoe sta jij hierin?

Alleen bij de zogeheten microvillus inclusie ziekte, een heel zeldzame erfelijke darmziekte, heb je officieel een lekkende darm, dat is ook fysiek aantoonbaar. Dan is de afstand tussen de microvilli (vlokkige aanhangsels of microscopische uitstulpingen die zich op de wand van de dunne darmvlok bevinden en van waaruit het met voedingsstoffen verrijkte bloed naar de lever wordt vervoerd; deze uitstulpingen zijn alleen met een hele sterke elektronenmicroscoop te zien, redactie) te groot waardoor er stoffen uit de dunne darm lekken. In alle andere gevallen is dit formeel niet zo. De nuance die ik daarbij wel wil maken is dat ik wel degelijk geloof en ook in de praktijk zie dat er een overbelasting van het immuunsysteem van je darm kan ontstaan waardoor je darm minder goed functioneert. Bij onderzoek zie je dan dat de darmvilli gewoon naast elkaar liggen waardoor er anatomisch niets lekt. Maar leaky gut kan een functioneel probleem zijn omdat je bijvoorbeeld op bepaalde voedingsmiddelen niet goed reageert waardoor de darm overgevoelige reacties kan vertonen. Dit kan zich dan uiten in een functionele beperking.

Je hebt onder meer wetenschappelijk onderzoek gedaan naar het effect van yoga en meditatie op darmproblematiek en functionele buikpijn. Welke bevindingen zou je met ons willen delen?  

Een van de conclusies was dat wanneer je yoga en meditatie toepast, er minder fysieke klachten zijn en je zelf meer de regie krijgt. Uit die onderzoeken kwam ook naar voren dat er dankzij yoga en meditatie significant minder schoolverzuim is en dat de kwaliteit van leven en het welzijn erdoor verbetert.

Jij geeft aan dat je kinderen wilt behandelen vanuit een bredere holistische benadering omdat het positieve effecten heeft op zowel langdurige lichamelijke klachten als op welzijn. Wat zijn die effecten dan ten opzichte van reguliere behandeling?

Door zo’n holistische benadering voelen kinderen zich niet meer afhankelijk van de dokter want het kind of de jongere speelt de hoofdrol in de behandeling. Ook is de behandelingsduur doorgaans vrij kort omdat de fysieke klachten vrij snel over gaan. Kinderen voelen zich tevens gehoord en leren bovendien hoe ze hun talenten ten volle kunnen benutten. Daar worden ze blij en energiek van. Daardoor zijn ze ook in staat om weer terug naar school of werk te gaan.

Zie jij dat meer collega-specialisten een holistische benadering van geneeskunde toepassen of ondersteunen?

Ja, zeker bij jonge artsen die open staan voor een bredere kijk op gezondheid. Er zijn ook veel collega’s die aan mij doorverwijzen. En ik hoor geregeld van collega’s dat ze mijn werkwijze mooi en complementair vinden of dat ze deze werkwijze zelf willen leren. Ik lever graag een bijdrage aan onderwijs over holistische gezondheidszorg.

Pas je ook weleens visualisaties en medische hypnose toe bij buikklachten van je cliënten?

Zeker. Het gebruik maken van je voorstellingsvermogen en fantasie in de vorm van visualisaties is een mooie methode om resultaten op dit vlak te boeken. Ik werk met darmproblemen en die hebben een direct effect op het immuunsysteem. Wanneer er visualisaties worden gedaan heeft dit een positief effect op fysieke klachten. Daar gaat het uiteindelijk om. Maar meditatie, contact maken met wie je werkelijk bent, heeft nog meer impact dan visualisaties.

Pas je ook zelf visualisatie en meditatie toe?

Ja, zoals ik werk leef ik. De manier waarop ik met anderen omga, is ook de wijze waarop ik met mezelf omga. Dus vanuit zachtheid, begrip en compassie. Door visualisatie creëer je je eigen bestemming en met meditatie heb je invloed op de weg daarnaar toe. Ik geloof in walk your talk, anders ben je niet geloofwaardig.

Jouw intake duurt een heel uur in plaats van 15 minuten, zoals gebruikelijk voor een consult in het ziekenhuis. Is jouw werkwijze dan niet veel duurder?

Nee, want ik krijg precies hetzelfde betaald als bij een intake in het ziekenhuis maar ik kies er zelf voor om daar drie kwartier langer gratis voor te werken. De vergoedingen voor medische behandelingen (dbc’s) staan landelijk vast.

Zijn de kosten bij een holistische behandeling dan uiteindelijk lager?

Ja, ik heb dat uitgerekend. Bij de behandeling van 100.000 kinderen met chronische buikpijn levert een holistische behandeling 330 miljoen euro op aan kostenbesparing. Een eventuele vermindering van de noodzakelijke medicatie is hierbij nog niet meegeteld, noch klinische opnames. Dat komt omdat zowel de diagnostiek als de behandeling korter is en ik enkel poliklinische behandelingen doe in plaats van de erg dure klinische opnames.

Tenslotte: wat is jouw advies aan iedereen die graag zo gezond mogelijk blijft?

Wanneer je goed oplet wat je energie geeft en wat je energie kost, kun je daar je beslissingen op afstemmen. Gezond eten, voldoende bewegen en je emoties kunnen hanteren betekent dat je op een vriendelijke manier met jezelf omgaat. Er zijn zoveel emotionele problemen zoals somberheid, oververmoeidheid, angstklachten, eenzaamheid en verslavingen, dat zijn duidelijke signalen. Wanneer er problemen met emoties zijn, wens ik je dat een expert de oorzaak behandelt zodat je leert wat je beter past in plaats van je emoties te onderdrukken. Ieder mens gun ik dat ze de beste vriend van zichzelf zijn en een liefdevolle relatie met zichzelf hebben. Dan is het ook gemakkelijker om je te verhouden tot de wereld waarin we leven en gezonde relaties met anderen aangaan. Zo hoef je je ook niet meer te verschuilen achter allerlei maskers of rollen maar kun je gewoon zijn wie je bent. Dat komt je gezondheid, zowel geestelijk als lichamelijk, ten goede. Je gezond voelen begint in jezelf.

Voor meer info: www.kinderbuikenco.nl

Foto: Gijs Versteegh

Interview met holistisch kinderarts Judith M. Kocken (deel 2 van 3)

Dr. Judith M. Kocken werkt al 25 jaar als regulier kinderarts maag-, darm- en leverziekten en wetenschappelijk onderzoeker. Daarnaast werkt ze als natuurgeneeskundig arts en is ze auteur van het boek ‘Kinderbuik’. Vanuit haar eigen praktijk Kinderbuik & Co (www.kinderbuikenco.nl) behandelt ze kinderen, jongeren en volwassenen met langdurige lichamelijke of psychosociale klachten waarbij lichaam, denkgeest, emoties, gezin en ziel aandacht krijgen, zodat het zelfhelende vermogen van de mens wordt geactiveerd. Dit keer gaat het gesprek over zelfheling die automatisch ontstaat als er eenheid is tussen ziel en lichaam, de lessen die het leven ons wil leren en hoe je negatieve denkpatronen kunt herprogrammeren.

‘Het denken en emoties spelen eigenlijk altijd een rol bij het ontstaan van lichamelijke ziektebeelden’

In een interview met Arts en Leefstijl van juni 2019 zeg je dit: ‘Elk mens heeft een verhaal en wanneer je daar als arts werkelijk aandacht voor hebt, dat verhaal erkent zonder het te willen oplossen, activeert het zelfhelende vermogen. De mens is geen verzameling organen waar iets mis mee kan zijn, je bent zoveel meer. Het denken, emoties en je relaties zijn ook van groot belang.’ Wat is er volgens jou voor nodig om het zelfhelende vermogen van het lichaam aan te zetten?  

Dat is erkenning voor dat wat er is, inclusie in plaats van exclusie. Alles wat er is in het leven wil een plek. Geluk en gezondheid, ziekte, verdriet en blijdschap, verlies; alles bij elkaar. Wij hebben bedacht dat we het ene wel willen en het andere niet. Maar dat kan niet. Als je uit verzet of uit weerstand niet naar iets kunt kijken wat er wel is, blijft het vechten. Zelfheling is de samenwerking van de ziel met het lichaam. Deze wordt automatisch geactiveerd als er eenheid is. Pijn, verdriet; het mag er allemaal zijn.

Hoe vaak zie jij dat het denken en de emoties een rol spelen bij het ontstaan van lichamelijke ziektebeelden?

Eigenlijk altijd. We hebben heel veel beperkende overtuigingen en wat je denkt heeft een grote invloed op je lichaam. Wanneer je steeds tegen jezelf zegt: ‘Niemand houdt van mij’ gaat je hart uiteindelijk op slot zitten met alle gevolgen van dien.

Dus bij zelfheling is het volgens jou de uitdaging dat je enerzijds moet accepteren dat je bijvoorbeeld bepaalde lichamelijke beperkingen hebt maar dat je anderzijds niet daarin mag blijven hangen?

Erkennen betekent niet erin gaan zwemmen of je beperkingen worden. Je hebt een beperking maar je bent niet je beperking. Het probleem is dat we ons identificeren met onze ziekte en daardoor worden we een patiënt die ziek is en niets meer kan, een slachtoffer. Maar dat is niet waar. Je kunt je altijd afvragen: hoe kan ik ermee omgaan, wat kan ik zelf doen of verbeteren en wat is er mogelijk? Je kunt als het ware als een toeschouwer kijken naar je eigen situatie en je dan afvragen: wat is het patroon? Heel veel dingen gebeuren jaar in, jaar uit. We hebben namelijk maar een aantal lessen te leren in dit leven en we zijn vrij hardnekkig in het niet kunnen of willen zien daarvan. Als er iets naars gebeurt zetten we er meestal meteen een overleefmechanisme voor. Daarmee kun je weliswaar verder, maar wat je dan in essentie doet is een stuk van jezelf blokkeren. Er ontstaat een signaal naar je afweersysteem in de darmen waardoor er een vecht-, vlucht- of bevriesreactie plaatsvindt. Als deze situatie langere tijd voortduurt, ontstaat er een overbelasting van het immuunsysteem en komen de fysieke klachten uiteindelijk vanzelf. Vandaar dat ik zoveel aandacht geef aan het denken en de emoties. Je kunt daarin alleen verandering aanbrengen als je contact maakt met je eigen binnenwereld en dat doe je door rust te nemen en meditatie, mindfulness, yoga en zelfcompassie te beoefenen Dat is de enige manier om te helen want anders blijf je in je eigen negatieve patroon gevangen.

Op je website staat dat je naast medische, reguliere behandeling ook advies en begeleiding geeft  op het gebied van voeding, ademhaling, stressvermindering, slapen, bewegen, rusten, herprogrammeren van je denkpatronen en overtuigingen en transformatie van (onderdrukte) emoties. Hoe pak je dit herprogrammeren van denkpatronen en overtuigingen aan?

Dat doe ik door mensen te leren om bij of na een meditatie in plaats van ‘Ik kan het niet’, tegen je denkgeest te zeggen ‘Ik kan het wel’ of ‘Ik kan alles’. Tijdens een meditatie maak je contact met wie je werkelijk bent en dat is ook de plek waar transformatie kan plaatsvinden. In het begin gelooft je denkgeest dit nog niet maar als je dit vroeg in de ochtend doet, kun je jezelf herprogrammeren. Dat komt omdat je denkgeest dan openstaat voor verandering dankzij het feit dat je limbische systeem (dat deel van de hersenen dat betrokken is bij emotie, motivatie, genot en het emotioneel geheugen, redactie) dan heel actief is. Wanneer je positief over jezelf denkt en van jezelf houdt, kan vervolgens iemand anders van je houden. Als je daarentegen in je beperkende overtuigingen blijft hangen trek je alleen maar mensen aan die je daarin zullen bevestigen. En daardoor denk je ‘Zie je nou wel, ik kan het niet!’ en is de vicieuze cirkel compleet.

Volgende week het derde en laatste deel van deze reeks!

Foto: Gijs Versteegh

Het S-woord

In onze westerse wereld lijkt tegenwoordig geen enkel taboe meer te bestaan. Grof geweld, kinky seks, we zijn er inmiddels immuun voor. Maar laat het woord ‘spiritualiteit’ vallen en veel mensen schieten spontaan in een kramp. Ze weten zich er eenvoudigweg geen raad mee. Want ondanks dat er steeds meer belangstelling bestaat voor zingeving – denk maar aan mindfulness, yoga en meditatie -ligt het S-woord velen zwaar op de maag.

Ik weet waar ik over praat want een jaar of zes geleden was ik zelf nog allergisch voor dit kennelijk beladen woord. Ik kon er niets mee, omdat het voor mij symbool stond voor alles waar ik wars van was: zweverigheid, verschijnselen die niet rationeel verklaard konden worden en vage figuren (om niet te zeggen oplichters) die over de rug van verdrietige mensen grof geld verdienden door te beweren dat ze ‘contact’ maakten met gene zijde. Als het dat niet was associeerde ik spiritualiteit wel met mensen die in rozerode gewaden de hele dag door ‘Ommmmmmm’ aan het chanten waren en 24/7 op klankschalen sloegen, totaal onbewust van wat er zich in de ‘echte’ wereld van alledag afspeelde. Bij het S-woord zag ik alleen maar beelden van mannen en vrouwen die op een naïeve manier in het goede van de mens geloofden in weerwil van alle bewijzen van het tegendeel. Dwaze dagdromers die via collectieve meditatie de wereld probeerden te redden van de ondergang.

Hoezo vooroordelen?

Mijn vertekende beeld van spiritualiteit werd destijds grotendeels gekleurd door mijn toenmalige werk als officier van justitie. In die baan werd ik immers al jarenlang geconfronteerd met de verschrikkelijke dingen die mensen elkaar – meestal ook nog met opzet – aandoen. Deze beroepsdeformatie leidde er stapsgewijs toe dat mijn vertrouwen in de medemens steeds minder werd.

Iemand wiens core business het is om mensen strafrechtelijk te vervolgen zodat ze voor straf moeten gaan werken, geldboetes dienen te betalen, niet langer hun auto mogen besturen, (langdurig) naar de gevangenis moeten of zelfs in de TBS met dwangverpleging terecht komen, maakt bovendien niet veel vrienden. Vanwege de veiligheidsrisico’s bleef ik daarom low profile, was ik heel voorzichtig in het aangaan van nieuwe contacten en hield ik me als digitale kluizenaar verre van sociale media. Zo werd ik langzaam maar zeker steeds geslotener, totdat ik uiteindelijk zo potdicht zat als een oester met watervrees. Omdat ik eigenlijk juist heel erg sociaal en open ben, ging dit steeds meer schuren totdat het uiteindelijk voelde alsof ik andermans leven leidde. In mijn gesloten oester ervoer ik een enorm gemis aan verbondenheid met alles en iedereen.

Tenslotte moest ik in mijn werk altijd op zoek naar keiharde bewijzen dat een verdachte het tenlastegelegde strafbare feit had gepleegd. Zo niet, zou de zaak immers resulteren in een vrijspraak. Vandaar dat ik als nuchtere jurist nooit iets geloofde totdat ik dat onomstotelijk met objectieve argumenten kon staven.

Maar dan overlijdt mijn vader. Na een intens rouwproces gebeurt er uitgerekend in míjn leven iets dat zó bijzonder is, dat het mijn wereld totaal op zijn kop zet en mij voorgoed verandert. Dit magische, intens spirituele, voorval leidt er uiteindelijk zelfs toe dat ik mijn baan als officier opgeef om mijn droom, een bestaan als schrijver, te kunnen waarmaken. Sindsdien omarm ik spiritualiteit als iets dat niet alleen heel natuurlijk is, maar ook wondermooi. Langzaam maar zeker voelde ik hoe de oester zich steeds verder opende, net als mijn mindset. Zo leerde ik stap voor stap om zo min mogelijk te (ver)oordelen en in plaats daarvan op voorhand alle opties open te houden totdat het tegendeel overtuigend blijkt. Toen de oester uiteindelijk helemaal open was, bleek er een parel in te zitten: mijn hervonden ik, mijn echte en diepste zelf.

Dit transformatieproces heb ik beschreven in mijn tweede boek, Het Jaar van de Uil. Als motto voor mijn boek heb ik een citaat gekozen van de Belgische arts en psycholoog Gerbert Bakx:

‘Spiritualiteit is niets anders dan ontvankelijkheid voor schoonheid die we niet kunnen verklaren.’

Mooier had ik het S-woord zelf niet kunnen omschrijven.